Eksters, gefederde terroristen

Steeds meer worden deze zwart-witte rovers waargenomen. Er is bijna geen plek te vinden waar ze niet voorkomen. De ekster is een echte opportunist, zo gaat hij ook te werk. Tot hun derde jaar leven ze in jeugdbendes, welke bestaan uit gemiddeld dertig jonge, vrijgezelle vogels zonder territorium.
Eksters zijn intelligent, onderzoekend, leren snel, kunnen zich aanpassen en hebben een goed bevattingsvermogen. Zij kunnen hun eigen spiegelbeeld herkennen.

         

Typisch voor kraaiachtigen is hun uitgesproken nieuwsgierigheid en hun speelsheid.
Door hun gedrag vaak het onderwerp van gesprek bij natuurliefhebbers, niet iedereen is even blij met deze vogel. Dit heeft hij te danken aan zijn nogal slechte imago : het vermoorden van onschuldige zangvogeltjes, het roven van eieren en het “stelen” van glimmende objecten. Niet alleen glimmende objecten neemt hij mee, maar ook andere voorwerpen die zijn interesse wekken.
Ook onze huisdieren zijn niet veilig voor deze deugniet.
Wanneer hij een tuin tot zijn territorium heeft gemaakt, kan hij het de mens, kat of hond knap lastig maken. Zo zijn er diverse verhalen bekend van honden die absoluut de tuin niet meer in durven, omdat ze waren toegetakeld door een ekster. Ook katten moeten het vaak ontgelden.
Zelfs de auto is niet veilig. In Den Haag had men jaren geleden in een bepaalde straat een waarschuwingsbord geplaatst : “Stenen gooiende eksters, parkeren op eigen risico”.
Zelf heeft hij ook veel vijanden! De belangrijkste natuurlijke vijanden zijn de havik en de sperwer die zowel volwassen als jonge vogels kunnen slaan. De buizerd heeft het voornamelijk voorzien op jonge vogels omdat hij voor de volwassen exemplaren niet wendbaar genoeg is.
Vossen en (verwilderde) katten zijn eveneens een gevaar voor jonge eksters. Eekhoorns lusten, als ze de kans krijgen, graag een ekstereitje.
Zwarte kraaien eten zowel de eieren als de jongen. Bovendien pikken ze graag eksternesten in.
Als gevolg van de vele misverstanden en vooroordelen die er over eksters bestaan is de mens eigenlijk wel zijn grootste vijand!

         
Ondanks alles is deze ondeugende herriemaker de moeite waard om eens te observeren.