IJsvissen in het voorjaar


Al geruime tijd was ik op zoek naar een ijshengeltje met reeltje. Na lang zoeken had ik er eindelijk één gevonden. Het reeltje was mooi maar het hengeltje ging meteen de vuilnisbak in, het was een echt prul. Zelf had ik destijds een ijshengeltje gemaakt waar het reeltje mooi op paste. Het geheel zag er gelikt uit. ijshengeltje Zondagochtend was ik om zes uur al uit de veren. Kreeg wat verwensingen van mijn vrouw naar mijn hoofd geslingerd waarom ik toch weer zo vroeg op was. “Ga jij nog maar even slapen” zei ik “ik ga vissen. M'n nieuwe ijshengeltje uitproberen”.
Om haar niet weer te storen liet ik de veel te dikke lijn er maar op zitten en vond in de schuur nog ergens een te grote haak. Ik zag het geheel eigenlijk helemaal niet zitten. Maar ja, gewoon even proberen. Had er in de eerste instantie een klein vlokje aan gedaan, het was meer haak dan brood. Ik sloeg dan ook elke keer mis. Na vijf keer hield ik het wel voor gezien en heb er toen maar een flinke bal brood aan gehangen.
Dit deed het eerste kwartier ook helemaal niets, maar het brood bleef er in ieder geval aan. Op een gegeven moment ging m'n dobber zachtjes naar beneden, ik dacht het zal de stroming wel zijn, gaf er een flinke tik aan, er was geen beweging in te krijgen, ik zal toch niet vastzitten.
Opeens zie ik mijn dobber de vaart doorvliegen. Zo dacht ik, dat is een flinke jongen.
Dit kost me mijn ijshengeltje. Gelukkig was dit hengeltje van nog geen meter lang, van volglas. Hij stond totaal dubbel en de lijn gierde van het kleine reeltje af. Ik zag mijn kans hem eruit te halen somber in, aangezien er niet al te veel lijn op het reeltje zat en ik geen net had meegenomen.
Na een half uur drillen zag ik eindelijk wat er aan het lijntje zat, een prachtige karper.
 mooie karper
Heb toen toch maar mijn vrouw wakker gebeld en gevraagd of ze het net kon brengen. Wat een sensatie met zo'n klein pookje. Zo zie je maar, een beetje geluk moet je hebben.