Van zadel tot kunst

Toen ik jong was wilde ik van alles en het liefst, het beste en het mooiste. Maar ja van die paar zakcenten die ik kreeg, was dat moeilijk snel te realiseren. Hoe goed we het ook hadden thuis, mijn vader was niet van plan om ook maar een dubbeltje in mijn dromen te investeren.

Een paard, dat was mijn grootste wens. Ik was helemaal gek van de paardensport. Kende iedere boer en paardenhandelaar. Was op iedere veemarkt te vinden, daar hielp ik dan met de paarden en verdiende zo een centje bij.

Kopen en verkopen van antiek deed ik ook, kocht spullen op de markt en verkocht deze weer aan antiquairs. Dit ben ik trouwens mijn hele leven blijven doen.

En ik had nog een baantje bij de benzinepomp voor de zaterdag en zondag.

Na een tijd lang sparen was het dan zover. Ik had al een mooi paard gezien, een prachtige zwarte hengst. Deze stond bij een handelaar. We hadden de afspraak gemaakt dat hij voor mij was en dat ik hem met twee weken op zou komen halen. Drie dagen voor die tijd hoorde ik van iemand dat hij hem al had verkocht. Ik had met m’n suffe kop geen handgeld gegeven. Ben er nooit meer teruggeweest. Daarna elders een paard gekocht, een appelschimmel, een ruintje. In het begin mocht ik een zadel lenen totdat ik er zelf één had.

Er was maar één optie, zelf een zadel maken, want geld om er één te kopen had ik niet. Al mijn vrije uurtjes besteedde ik bij de zadelmaker, hielp daar met alles en nog wat. De man had veel geduld met mij en ik heb veel van hem geleerd. Als tegenprestatie hielp hij mij met het zadel. Heb later nog veel zadels en hoofdstellen gemaakt.

kunst Tegenwoordig maak ik alleen nog maar kunst van tuigleer wat ook veel voldoening geeft. Ik gebruik hiervoor vormleer, het woord zegt het al, je kunt het vormen en omtoveren tot mooie kunst.