Mannen van staal


Je houdt het toch niet voor mogelijk, sommige vissers zijn echt niet te stuiten. In weer en wind proberen ze nog een snoekje te verschalken en vangen doen ze bar best. In feite is het nu ook de mooiste tijd om een flinke jongen aan de haak te slaan. Maar ja, je moet er wel wat voor over hebben. Half verzopen tref ik ze aan de waterkant. Opvallend is dat het dit jaar stukken drukker is dan andere jaren.
De meesten zijn wel in het bezit van een goed warmtepak, wat geen overbodige luxe is, want zo aan het water koel je snel af.
Vroeger was ik ook zo'n fanaat. Zo lang het ging viste ik de hele winter door. Sneeuw en hagel deerden me niet. Het mooiste vissen was tegen de tijd dat er een laagje ijs op het water lag. De buurjongens probeerden wat snoekvisjes te vangen. Wanneer de buit toereikend was kregen ze wat zakcenten en ging ik daarna snoeken. Ik maakte dan een flinke wak met de hark, een levend visje aan de haak, want dat mocht nog in die tijd, en ving de één na de ander.
Vreselijk koud, maar wel mijn mooiste vangsten ooit.