Naastenliefde en achterklap


Ik weet het, het is niet netjes om mee te luisteren, maar dit gesprek kon ik niet ontwijken. Gezeten achter mijn krantje in een gezellig Larens café kon ik de verhalen van vier chique dames duidelijk volgen. Ze deden allemaal aan liefdadigheid, dat schijnt nu eenmaal zo te horen in die kringen.

naastenliefde

Je moet wat voor je medemens doen. 's Ochtends was het tennis en fitness en wanneer de tijd het toeliet werd er 's middags aan liefdadigheid gedaan. De één bezocht ouderen in een verpleeghuis, een ander verzorgde de bloemen van patiënten in het ziekenhuis en weer een ander hielp met schilderlessen in het bejaardentehuis, de laatste was nog druk aan het zoeken, maar had eigenlijk weinig tijd, zelfs niet voor het gezellige onderonsje. Ze was al gauw weer verdwenen.
Ze had haar hielen nog niet gelicht of ze ging rijkelijk over de tong bij de andere dames. Dat het niet zo moeilijk was om iets te vinden, ze hoefde alleen maar naar de buren te gaan. Uit het gesprek maakte ik op dat de twee oudjes naast haar het niet makkelijk hadden en best wat hulp konden gebruiken. Eén van hen was daar al eens op bezoek geweest en had toen vernomen dat hun buurvrouw zich daar nog nooit had laten zien. Dit is niet iets op zichzelf staand. Naastenliefde moet tegenwoordig wel gelegen komen.