Algemene richtlijnen ter voorkoming van besmetting door de teek, bij huisdieren

teek

  1. Mijd gebieden waar men teken kan verwachten, zoals : hoog gras, bos, bermen en waterkanten. Extreem hoge concentraties bevinden zich in de duinen, gebieden rondom Ede en de Hoge Veluwe.
  2. Controleer uw hond dagelijks op teken. Vooral op plekjes zoals : rondom en in de oren, rondom de snuit en de staart, de poten en in de oksels.
  3. Heeft uw hond één of meerdere teken opgelopen, verwijder deze dan zo snel mogelijk d.m.v. een tekentang of een koevoetje. De laatstgenoemde is de beste en de gemakkelijkste. Dit is een eenvoudig vorkje wat u onder de teek schuift en hem er dan met een kleine draaiende beweging, rechtstandig uitdraait. Het voordeel van het koevoetje is dat men geen haren meetrekt.
  4. Noteer de datum, eventueel de plaats van besmetting en het aantal teken.
  5. Wanneer uw huisdier veel teken heeft opgelopen of ziekteverschijnselen vertoont, raadpleeg de dierenarts.
  6. Gebruik preventieve middelen zoals : tekenbanden, sprays en druppels. Al deze middelen die in de handel zijn, kunnen geen 100% bescherming garanderen.
  7. Honden en katten met weinig weerstand, zullen gauwer een besmetting oplopen, dus beperk het risico
Ziekte van Lyme

Ook dieren kunnen de Ziekte van Lyme oplopen door besmetting met de Borrelia-bacterie, al hoewel minder vaak dan de mens.
Deze bacterie bevindt zich in de darm van de teek en wordt zo door hen overgedragen. Als de teek zich in de huid van een hond (of een ander zoogdier, zoals de mens) heeft vastgebeten en bloed zuigt, vermenigvuldigen de bacteriën zich en kunnen de teken met hun speeksel of darminhoud, de hond besmetten.
De meeste honden die gebeten worden door een geïnfecteerde teek zullen echter nooit de ziekte van Lyme krijgen. Uit recent onderzoek is gebleken dat de Berner Sennenhond mogelijk extra gevoelig is voor deze bacterie.

De klachten van de ziekte van Lyme zijn :

  • Een rode plek rond de teek die zich uitbreidt, dit hoeft niet altijd. Hierna kan uw huisdier maanden tot jaren (of zelfs levenslang) symptoomloos zijn.
  • Gewrichtsklachten, stijfheid, sloomheid, koorts of ontstekingen, die ook zelfs jaren later nog op kunnen treden.
  • Gedragsveranderingen zoals epileptische aanvallen of agressiviteit.
Door tijdige behandeling van de ziekte van Lyme met antibiotica, kan een boel narigheid worden voorkomen.

Babesiose of tekenkoorts

  • Deze ziekte komt in Nederland nog niet veel voor, maar door de klimaatsverandering breidt deze zich steeds verder uit vanuit Zuid-Europa. Er wordt dan ook veel onderzoek naar gedaan.
  • Wordt veroorzaakt door de Babesia parasiet, welke de rode bloedcellen kan infecteren met als gevolg bloedarmoede, koorts, geelzucht en bloed in de urine.
  • Een opvallend symptoom is de roodbruine kleur van de urine. De parasiet breekt bloedcellen af. De bloedkleurstof uit de bloedcellen wordt vervolgens in grote hoeveelheden in de urine uitgescheiden, waardoor je de rood(bruine), soms zelfs koffiekleurige verkleuring krijgt. In die urine hoeft niet altijd bloed te zitten. Dat komt er pas in nadat het nierweefsel ernstig beschadigd is geraakt door ontsteking.
  • Wordt overgebracht door dezelfde teek (Ixodes ricinus), die ook verantwoordelijk is voor de ziekte van Lyme.
  • De incubatietijd is 1 à 2 weken.
  • Deze ziekte kan voor de hond dodelijk zijn, wanneer hij niet op tijd wordt behandeld. Wordt ook wel “hondenkiller” genoemd.
Conclusie :

Het is normaal dat uw huisdier regelmatig teken oploopt. U kunt natuurlijk niet voor elke tekenbeet naar de dierenarts. Gebruik daarom uw gezonde verstand en neem de bovenstaande richtlijnen in acht.